» OVER MIJ

Wat is dit?

Foto
****Inmiddels heb ik begrepen: niets is zo onbetrouwbaar als de zogenaamde 'werkelijkheid'.****

Ik ben ervan overtuigd dat elk mens een prachtige kern heeft en het is niet aan mij de verschillende lagen eroverheen te beoordelen.

In ons samenleving is het heel gewoon iedereen en alles te beoordelen, zelfs belevenissen die prachtig zouden kunnen zijn worden met een heel negatieve beschouwing zo vernederd dat alles mooie ervan afvalt, alleen om zichzelf gerust te stellen. Er blijft aan een ander geen mooie bedoelingen meer over en de 'criticus' voelt zich bijzonder hoog geplaatst maar niet gelukkiger.
Ik weet niet of het mij altijd lukt zonder oordeel mensen tegen te komen of aan te nemen, maar ik doe mijn best deze gewoonte uit mijn hart te laten gaan. Ik geloof dat deze eigenschap voor mij inmiddels overbodig aan het worden is.




Ik ben in 1955 geboren als kind van een ongehuwd bijna 18-jarig meisje, dat zelf geen moeder meer had en dus liefde en geborgenheid bij mijn verwekker zocht. Ik heb hem helaas nooit mogen leren kennen.
Toen ik ca. een half jaar oud was, kwam mijn moeder mijn 'stiefvader' tegen, die dan vele jaren voor mij mijn vader zou zijn. Ik kreeg binnen zes jaar 4 broers en ben zo de oudste in een gezin met 5 kinderen geworden.

Mijn ouders hadden geen makkelijk leven en wij dus ook niet.
Geweld tegen ons kinderen, van vader en moeder, in welke vorm dan ook was gewoon.
Geregeld een pak slaag houd de kinderen rustig (in angst), knijpen in de bovenarm als wij langs mijn vader moesten gaan, aan het oor trekken, klappen aan ons hoofd ‘zo maar’ omdat hij wel plezier erin had, de hele dag bij mooi weer in bed moeten blijven, niet naar het toilet kunnen omdat je opgesloten was, zijn maar een paar voorbeelden van ons dagelijks leven, niets deden wij goed en wij hadden ook geen nut.

Mijn kindertijd is voorbij gegaan met taken die eigenlijk niet de mijne waren zoals huishouden en op mijn broers letten. Ik kan mij dus niet herinneren ooit kind of tiener geweest te zijn. Ik had eerder de plaats van een werkster in ons gezin, dan die van een dochter.
Van ons gezin kan men dus niet van een liefdevol gezin spreken.
Alleen mijn 'vader' vond mij heel aantrekkelijk tot dat ik op een dag erachter kwam dat de manier van met elkaar omgaan niet die was die tussen vader en dochter gewoon zal zijn. Ik liet dergelijke “spelletjes” vanaf mijn 12te niet meer toe en het was afgelopen met 'zijn lief meisje'.
Ik was zo verdrietig dat ik niet meer wilde leven en heb een van mij broers naar de apotheek gestuurd om zogenaamd voor mijn moeder slaappilletjes te halen. Hij heeft ze niet gekregen.
Vanaf deze tijd nog meer straf en de poging mij te onderdrukken, wat hem niet lukte. Ik was opstandig tegen mijn vader en ook tegen mijn moeder. Ik liet mij vanaf mijn 14te niet meer slaan en sloeg een keer terug.
Ik groeide met het gevoel op, meisjes zijn niets waard en dat zij hard moeten werken. Op die manier komen ze niet op stomme gedachten. Ik voelde mij minderwaardig, onzeker en lelijk. Een bediende voor iedereen.

Deze gevoelens bleven mij vele jaren volgen.
Ook kon ik naar buiten heel zelfverzekerd over komen bleef ik, eenmaal thuis aangekomen, in zelfbeklag mijn leven lijden.
Ik probeerde nog een keer een eind aan mijn leven te maken wat mislukte omdat ik op tijd in het ziekenhuis terecht kwam.

Ik hunkerde vertwijfeld naar liefde, waardering en geborgenheid.
De jaren gingen voorbij en twee huwelijken ook.

Toen ik 1994 mijn huidige man ben tegen gekomen, was het liefde op het eerste (gezicht) gevoel. Ik geloofde niet, dat zoiets bestond. Ik was super gelukkig en de wereld om mij heen was perfect.
Ik ben voorgoed hier komen wonen omdat mijn man hier is geboren en getogen.

Ik heb zonder veel moeite alles in Duitsland achter gelaten.
Mijn baan (ik werkte bijna 18 jaar in hetzelfde bedrijf op kantoor), mijn huwelijk dat al lang stuk was, mijn woonomgeving met een vrijstaand huis buiten de stad.
Dus alles wat anderen lief en duur voorkomen kan.

Het moeilijkst was mijn hondje opgeven. Ze kon niet tegen auto rijden en ik moest voor haar welzijn kiezen. Ik voelde mij lang verdrietig om haar verlies, maar ik hield zoveel van haar en wilde niet dat ze moest lijden.

Ik liet nog meer achter, maar dat wist ik nog niet.

Helaas heb ik mijn slechte gewoontes en gedachten mee genomen.

Ik ging bij mijn toekomstige man wonen. Hij werkte in ploegendienst en ik was bijna altijd alleen. Ik kon de taal niet, had geen kennissen, geen mens met wie ik kon praten.
Alles was nieuw, - anders.
Ik voelde mij hulpeloos, net dan een klein kind.

Toen begon ik mij ziek te voelen. Niet iets dat je kunt benoemen. Ik voelde mij gewoon niet lekker.
Ik was eenzaam en wist nog niet dat ik mijn familie en vrienden, ja zelfs mijn werk miste.
Ik twijfelde aan mijn beslissingen en voelde mij onzeker worden over de liefde van mijn man. Hij wist niets van mijn twijfelen.
Wij verhuisden en ik was bezig met huis en tuin. Mijn man werkte alleen nog over dag, ik had een hondje en dacht nu moet het wel goed zijn. Ik hield van mijn man (wat ik nog steeds doe) en dacht, de wereld moet nu in orde zijn.

Maar dat was helaas niet zo!

Ik voelde mij al na korte tijd steeds slechter.
Ik kreeg pijn, die zich over mijn lichaam verplaatste. De ene dag had ik hier pijn, de ander dag was ze weer ergens anders. Alleen de rugklachten waren er altijd en soms zelfs hevig. Ik voelde mij neerslachtig, waardeloos en weer niet geliefd. Ik wist niet wat ik wilde, maar wat ik had, was niet wat ik wilde of wat ik had verwacht.
Ik durfde de deur niet meer uit, liet mijn hond zo snel als mogelijk uit en hoopte dat er geen mens zou zijn, die mij aanspraak. Ik kreeg aanvallen van paniek en hyperventilatie en voelde mij zo ziek dat ik dacht, ik moet dood gaan.
Zodra ik de deur uit moest, voelde ik mij vreselijk!
Wij gingen weer naar de arts, psycholoog, psychiater, fysiotherapeut, onderzoek in het ziekenhuis enz.
Elke keer een pijnigende ondervinding.
Niemand kon echt iets vinden, maar men wilde mij weer pilletjes toe rijken. Antidepressiva. Dat zal wel helpen, zeiden ze.
Nee bedankt!!!
Die had ik al een paar maanden daarvoor gekregen van de Riagg. Ik voelde mij toen net Jekyll en Hyatt (goed en kwaad). Ik had zo kwaadaardige gedachten, dat ik bang was voor iets, dat zou kunnen gebeuren, zonder dat ik het in de gaten had. Ik was toen moeizaam gestopt met de pilletjes, met behulp van de huisarts van mijn man. Helaas was de arts van Riagg, die mij behandelde, niet meer aanwezig en helaas kon niemand mij verder helpen.
Nee - niet nog een keer!

Op een dag hoorde ik van een vrouw die ik helemaal niet kende, dat mijn broer zich het leven heeft genomen.
Ik wist dat hij nooit gelukkig was, hard werkte om niet te moeten voelen maar dat – nee, dat had ik nooit verwacht. Het verdriet was zo intens dat ik dacht ik ga van binnen uit verbranden.
Wat ik in de tijd tot zijn begrafenis kon plaats vinden heb mee gemaakt is niet weer te geven.
Het was voor mij zo ondragelijk dat ik niet meer naar mijn familie wil gaan.

Zo gingen de jaren voorbij zonder dat ik aan het dagelijkse leven kon deel nemen. Ik dacht veel over god en de wereld na en op een dag wist ik, wat ik al lang had vermoedt. Ik ben niet geboren om zo te moeten leven.

Dus ben ik begonnen met het zoeken naar alternatieve mogelijkheden, die mij konden helpen en zo ben ik o.a. Archion® energie tegen gekomen ;-)

[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

Succes begint NU

  • Andes-Erfolgs-Coaching

Energetische Praktijk

Natuurlijke Geneeswijze

Reconnetion Healing

  • Reconnective Healing, een vorm van heling die voor het eerst hier op onze planeet aanwezig is, brengt een verbinding tot stand tussen de energiebanen van ons diepste wezen en die van de aarde en het universum. Reconnective Healing is in staat om ons opnieuw te verbinden met het universum en ons diepste zijn, niet alleen door een nieuwe set van helende frequenties, maar door mogelijk een heel nieuwe bandbreedte. De effectiviteit van Reconnective Healing is duidelijk aangetoond door de praktijkervaringen, maar ook in wetenschappelijke laboratoria. Ga naar Nu In Balans

Qantum-Touch

nieuwe chakra's

  • Wie goed duits kan lezen en meer wil weten over charkra's, ik bedoel de chakra's 8 to 16, kan op volgende website alles erover vinden. En niet alleen over de chakra's. Ga naar energieimpulse.net

Kennis maken met NORA

  • Een tijd geleden heb ik NORA leren kennen. Zij is een prachtige vrouw die op haar eigen bewustzijns-weg is. Zij schrijft een heel leuk verhaal dat men kan volgen. Ze geeft ook veel informatie rond de spiritualiteit. Ga naar beruca.nl

Over Engelen

Lichtwerkers

  • Toen mij broer een aantal jaren geleden overleed, wist ik, hij gaat in het licht. Ik had toen nog niets van een licht in ons gehoort, maar soms weten wij gewoon iets dat wij niet kunnen verklaren. Iedereen draagt het licht in zich, ook weten dat nog niet alle mensen. Ik heb hier een website gevonden, die de nodige informatie geeft. Ga naar Starchild Global.com

Genezen

Bezoekerteller


Copyright 2002-2018